Τα 5 βήματα για να βγεις έξω από το matrix
από την Έλενα Έρα

Ανακάλυψε πόσο βαθιά κοιμάσαι μέσα στο matrix, με ποιον τρόπο το εγώ σε χειρίζεται και μάθε τι χρειάζεται να κάνεις για να βγεις από αυτό και να αφυπνιστείς, συνειδητοποιώντας πως είσαι το Σύμπαν, η Συνειδητότητα, το Απεριόριστο Ον, σε μια ανθρώπινη μορφή.[..]

Εισαγωγή

Το matrix είναι ένα πέπλο γεμάτο θόρυβο που σε αποσπά όλη την ώρα και σε εμποδίζει να συνειδητοποιήσεις πως είσαι το Σύμπαν σε μια ανθρώπινη μορφή. Βρίσκεται στο νου σου και το βιώνεις ως συναισθήματα και σκέψεις. Από που προέρχονται όμως τα συναισθήματα; Από το εγώ. Και τι είναι το εγώ; Είναι μια κατάσταση του νου, είναι βασικά η έκφραση του κατώτερου νου του ανθρώπου μέσα από την οποία βλέπει τον κόσμο.

Το matrix λοιπόν είναι πυκνό και συμπαγές και σε ρίχνει στην λήθη, κάνοντάς σε να ξεχνάς πως είσαι η προβολή της Συμπαντικής Συνειδητότητας στον κόσμο της ύλης. Και όταν μιλάμε για ύλη, μιλάμε τόσο για τα σώματα, τα φυτά, τον αέρα, το έδαφος όσο και για τα συναισθήματα και τις σκέψεις… οτιδήποτε δηλαδή εκδηλώνεται στον πλανήτη Γη, ορατό και αόρατο. Ο σκοπός σου λοιπόν είναι να υπερβείς το πέπλο του νου, δηλαδή το matrix. Μέχρι να γίνει, όσο διευρύνεσαι και προχωράς στο εσωτερικό σου ταξίδι, το πέπλο αυτό θα γίνεται ολοένα και πιο διάφανο. Τα μαύρα γυαλιά βγαίνουν όταν υπερβείς το εγώ και τότε αποκαλύπτεται η αληθινή ομορφιά του κόσμου.

Το εγώ δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν τρόπο που σκέφτεται ο νους. Αν νιώθεις κατάθλιψη, δεν εκτιμάς τον εαυτό σου ή το σώμα σου… αν στεναχωριέσαι επειδή δεν μπορείς να έχεις τη ζωή που θες, αν είσαι χαρούμενος με το νέο σου κινητό ή τη δουλειά των ονείρων σου, αν έχεις θυμώσει για το σπίτι που έχασες και πολλά ακόμη… με λίγα λόγια αν παρασύρεσαι από τα συναισθήματά σου, φταίει το εγώ που σε έχει πιάσει από το σβέρκο και σε κάνει να στρέφεσαι όπου θέλει εκείνο.

Ολόκληρη η ανθρωπότητα χτίστηκε με βάση το εγώ, με βάση δηλαδή το συγκεκριμένο τμήμα του ανθρώπινου νου. Το κύριο χαρακτηριστικό του εγώ είναι η διαίρεση και ο φόβος. Υπάρχει διαίρεση στους ανθρώπους με βάση την θρησκεία τους, το χρώμα της επιδερμίδας τους, την αγαπημένη τους ποδοσφαιρική ομάδα ή τον βαθμό επίδοσης στο σχολείο. Υπάρχει καλύτερο και χειρότερο, υπάρχει ανώτερο και κατώτερο, υπάρχει φωτεινό και σκοτεινό… και ο λόγος που βλέπουμε αλλά και υλοποιούμε έναν κόσμο διττότητας είναι επειδή σκεφτόμαστε με βάση το εγώ.

Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε με αυτό τον τρόπο και μας είναι πολύ δύσκολο να το βάλουμε στην άκρη και απλά να είμαστε, δηλαδή να έχουμε επίγνωση πως είμαστε το Σύμπαν σε μια ανθρώπινη μορφή. Σε αυτή την κατάσταση, βιώνουμε τον κόσμο από την ανώτερη ποιότητα του νου, βλέποντας και πράττοντας μόνο αγάπη. Και τι συμβαίνει όταν ο άνθρωπος εκφράζει μόνο αγάπη; Υλοποιεί έναν όμορφο και δίκαιο κόσμο όπου ο ένας νοιάζεται για τον άλλον, παντού υπάρχει αφθονία και το ενδιαφέρον των ανθρώπων στρέφεται στην εσωτερική ανάπτυξη.

Προς το παρόν διαβάζουμε για την Συνειδητότητα, για το Σύμπαν δηλαδή που όλοι είμαστε σε ανθρώπινη μορφή… αλλά μάς είναι πολύ δύσκολο να το θυμόμαστε 24/7 ή όταν θυμώνουμε ή βρίζουμε ή σχολιάζουμε τους άλλους. Χρειάζεται πολύ εσωτερική εργασία και κυρίως πολύ μεγάλη θέληση για να καταφέρουμε να μάθουμε να βλέπουμε τον κόσμο ως μία Συμπαντική ενέργεια εκφρασμένη σε πολλά σώματα. Και τις περισσότερες φορές, όταν τολμήσει κάποιος να παροτρύνει τους άλλους να κοιτάξουν προς την κατεύθυνση της αγάπης και της ενότητας, ακούγονται σχόλια όπως… «Μα τι λες… δε βλέπεις τι γίνεται γύρω μας…» «Η κατάσταση δεν αλλάζει, οι άνθρωποι δεν αλλάζουν», «Αυτή η οπτική δεν θα με βοηθήσει να πληρώσω τους φόρους μου», «Σιγά μην αλλάξει ο κόσμος», «Καλά, ζεις στον κόσμο σου», «Πάμε από το κακό στο χειρότερο». Και πολλά παρόμοια σχόλια.

Όλοι μας ζούμε μέσα στην ψευδαίσθηση που έχει δημιουργήσει το εγώ, αυτό δηλαδή που ονομάζεται matrix, δηλαδή μήτρα. Στην Ινδία το αποκαλούν Maya που σημαίνει ψευδαίσθηση, απάτη και φυσικά υπάρχουν και άλλες ερμηνείες από διάφορους λαούς, φιλοσοφικά ή μεταφυσικά κείμενα αλλά και από τον επιστημονικό κλάδο όπου ολοένα και περισσότεροι αστροφυσικοί παραδέχονται πως είμαστε η τρισδιάστατη προβολή των πληροφοριών ενός πολυδιάστατου σύμπαντος. Όλα αυτά περιγράφουν με διαφορετικά λόγια το ίδιο πράγμα: ο υλικός μας κόσμος είναι μια μεγάλη ψευδαίσθηση, ένα matrix.

Ζούμε μέσα σε μια ψευδαίσθηση με την οποία αλληλεπιδρούμε μέσω των αισθήσεών μας… των ανθρώπινων και περιορισμένων αισθήσεών μας. Γευόμαστε και η γεύση μάς φαίνεται αληθινή, αγχωνόμαστε και το βιώνουμε τόσο δυνατά που μας κατακλύζει, χαιρόμαστε και ταυτιζόμαστε εύκολα με το όμορφο αυτό συναίσθημα ξεχνώντας την δυσάρεστη πλευρά της ζωής, πονάει το σώμα μας και ο πόνος που νιώθουμε είναι αναμφισβήτητα πραγματικός.

Οι ανθρώπινες αισθήσεις μας, δίνουν λογαριασμό στο εγώ. Λένε λοιπόν στο εγώ: σου μεταφέρω τώρα αυτή την εμπειρία. Και το εγώ αρχίζει να σκέφτεται και να πράττει με βάση αυτή την εμπειρία. Πώς να κάνει να νιώσει το σώμα; Για το εγώ, το σώμα είναι μια μαριονέτα που την κάνει ό,τι θέλει. Αν για παράδειγμα πληγώθηκες από μία σχέση, το εγώ σε κάνει να φοβάσαι να ανοιχτείς συναισθηματικά στην επόμενη ή σε κάνει ψυχρό σαν πέτρα ή σε κάνει να επαναλαμβάνεις τα ίδια λάθη. Αν θες να αποδείξεις σε όλους την αξία σου, σε κάνει να σου αρέσουν οι κολακείες ή να εξαντλείσαι προσπαθώντας να πραγματοποιήσεις υψηλούς στόχους ή να επιδεικνύεις αλαζονική συμπεριφορά γι’ αυτά που έχεις καταφέρει. Αν βρήκες τη δουλειά των ονείρων σου, σε κάνει να χαίρεσαι, να κάνεις σχέδια και για λίγο να πετάς στα σύννεφα… μέχρι την επόμενη πρόκληση της ζωής που θα σε προσγειώσει.

Οι αισθήσεις (όσφρηση, γεύση, αφή, ακοή, όραση) είναι εκείνες που αλληλεπιδρούν με τον υλικό κόσμο και όταν λέω υλικό, αναφέρομαι τόσο στον φυσικό, όσο και στον συναισθηματικό και νοητικό μας κόσμο. Βλέπουμε κάτι και ευχαριστιόμαστε· ακούμε ή διαβάζουμε μια δυσάρεστη είδηση και πέφτουμε στα πατώματα. Οι αισθήσεις μας είναι υπεύθυνες να μεταφέρουν λοιπόν τις εμπειρίες στο νου και εκείνος να τις χειριστεί με βάση το εγώ. Ο φυσικός, νοητικός και συναισθηματικός μας κόσμος υλοποιούν την ψευδαίσθηση του matrix.

Όλη μας τη ζωή προσπαθούμε να ισορροπήσουμε αυτή την ψευδαίσθηση. Πολλές φορές καταφεύγουμε στα φάρμακα για να διορθώσουμε την βιοχημεία του σώματός μας και να αισθανθούμε διαφορετικά. Άλλες φορές ψάχνουμε ανακούφιση μέσα από ψυχολογικές αναλύσεις, προκειμένου να βρούμε την αιτία και την πηγή του γιατί αισθανόμαστε όπως αισθανόμαστε. Άλλες φορές η πίστη μας σε κάτι ανώτερο, προσφέρει μια παρηγοριά και βοηθάει να καταφέρουμε να αντέξουμε στις δυσκολίες της ζωής. Και κάποιοι έχουν ανοιχτεί στη γειτονιά του Σύμπαντος και αφουγκράζονται πληροφορίες από ενέργειες πέρα του φυσικού κόσμου, ο οποίος όμως αποτελεί μέρος του matrix, καθώς η ίδια η σφαίρα της Δημιουργίας είναι κι αυτή μια ψευδαίσθηση. Απλά αποτελείται από ενέργεια και είναι διαιρεμένη σε παράλληλες διαστάσεις, αγγέλους, οντότητες φωτεινές και σκοτεινές κτλ.

Όλες οι εμπειρίες που έχουμε μπορούν να μας βοηθήσουν να κάνουμε καλύτερη την ψευδαίσθηση που ζούμε και να την κατανοήσουμε αλλά όχι να μας βγάλουν έξω από αυτήν. Μόνο η διαδικασία της αφύπνισης μπορεί να μας οδηγήσει έξω από το matrix.

Και να θυμάσαι: όπου υπάρχει διαίρεση, υπάρχει ψευδαίσθηση.

Έξω από το matrix υπάρχει μια κατάσταση απεριόριστης Συμπαντικής αγάπης την οποία μπορούμε να βιώσουμε μέσα από τον ανώτερο νου που βαδίζει χέρι-χέρι με την καρδιά. Απλά είσαι… ζεις το σενάριο του matrix χωρίς την επίδραση του εγώ, ενώ κάνεις τα ψώνια σου στο super market ή πηγαίνεις στην τουαλέτα. Σε αυτή την κατάσταση δεν υπάρχουν ταμπέλες όπως… «είμαι αφυπνισμένος», «είμαι Ένα με όλους», «Αγαπώ τα πάντα» κτλ. Ο άνθρωπος που έχει αφυπνιστεί είναι πέρα από την ανάγκη της περιγραφής… απλά είναι. Ο άνθρωπος που έχει βγει έξω από την ψευδαίσθηση του κόσμου, αναλαμβάνει δράση βοηθώντας όσους βρίσκονται μέσα στο matrix, μέσα από την ταπεινότητα και την εσωτερική σιωπή.

Οι περισσότεροι δεν ξέρουν πώς είναι να ζεις χωρίς την ανάγκη των εμπειριών και επιθυμιών… μάς είναι αδιανόητο να φανταστούμε έναν κόσμο στον οποίο δεν νιώθουμε την παρόρμηση να υλοποιήσουμε αυτό ή το άλλο. Ο άνθρωπος που έχει αφυπνιστεί, καλωσορίζει τη ζωή όπως ακριβώς εκδηλώνεται και νιώθει πότε είναι να δράσει και πότε απλά να καθίσει ήσυχος. Αφυπνισμένοι δάσκαλοι έχουν μιλήσει γι’ αυτή την υπερβατική κατάσταση του νου η οποία φαίνεται να μας συγκινεί αλλά πρακτικά μοιάζει δύσκολη η εφαρμογή της. Πώς μπορείς να ζεις μέσα στο matrix ενώ παράλληλα είσαι έξω από αυτό; Πώς είναι δυνατόν να ζούμε την εμπειρία του κόσμου χωρίς την ποικιλία των συναισθημάτων μας;

Δεν μπορούμε να πάμε από το Α στο Ω ούτε όλοι έχουν τις «προδιαγραφές» σε αυτή τη ζωή να ξυπνήσουν εντελώς. Γι’ αυτό και υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα τα οποία μας βγάζουν έξω από το matrix. Το κάθε βήμα χρειάζεται να το ζήσουμε και να βιώσουμε όλες τις εμπειρίες που έχει να μας προσφέρει… να το εξερευνήσουμε σε όλο του το βάθος και όταν πλέον δεν έχει κάτι να μας πει, τότε νιώθουμε την εσώτερη αίσθηση κατεύθυνσης να πάμε παρακάτω. Μπορεί και να ξοδέψουμε πάρα πολλές ζωές επαναλαμβάνοντας συγκεκριμένα βήματα προκειμένου να πιούμε όλους τους χυμούς των εμπειριών και να εξαντλήσουμε τις επιθυμίες μας. Όσο υπάρχουν επιθυμίες, υπάρχει κάρμα. Για να μπορέσουμε να βγούμε από το matrix, πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε καλά τον μηχανισμό του εγώ και να σβήσουμε το κάρμα που έχουμε δημιουργήσει ως ψυχές.

Με έναν απλό και σύντομο τρόπο, μπορούμε να ορίσουμε την έξοδό μας από την ψευδαίσθηση με βάση την αντίληψη του νου, κάπως έτσι:

  1. Ο νους ζει μέσα στην ψευδαίσθηση και νομίζει πως είναι αληθινή. Ο άνθρωπος είναι έρμαιο των συναισθημάτων, των επιθυμιών, των στόχων και του δράματος.
  2. Ο νους αρχίζει να έχει μία αίσθηση πως υπάρχουν πολλά περισσότερα πράγματα και καταστάσεις από όσα αναγνωρίζουν οι αισθήσεις. Το ενδιαφέρον του για τον αόρατο και ενεργειακό κόσμο ξεκινάει.
  3. Ο νους έχει την ανάγκη να συνεργαστεί με την υπέρτατη δύναμη που πιστεύει για να καλυτερεύσει τη ζωή του. Ο άνθρωπος έχει μεγάλη ανάγκη να εκπληρώσει όλες τις καταπιεσμένες του επιθυμίες και να θεραπεύσει το φυσικό, συναισθηματικό και νοητικό του σώμα. Εδώ η εκπλήρωση των επιθυμιών γεννά ακόμη περισσότερες επιθυμίες.
  4. Ο νους μαθαίνει να παρατηρεί όσα συμβαίνουν στο matrix. Ο παρατηρητής είναι μια κατάσταση του νου. Το εγώ είναι ένας τρόπος σκέψης του νου. Ο νους δηλαδή παρατηρεί το νου. Ο άνθρωπος αρχίζει να κατανοεί τον μηχανισμό του εγώ και ενεργοποιεί τον παρατηρητή. Πολλές επιθυμίες εξαντλούνται ή υπερβαίνονται.
  5. Ο νους παύει να σκέφτεται με βάση το εγώ και σταθεροποιείται, ενώ αρχίζει να μην ταυτίζεται με όσα νιώθει και βιώνει. Ο άνθρωπος αποσύρει σιγά-σιγά την προσοχή του από το σώμα και την ανάγκη να το καλυτερεύσει ή να το θεραπεύσει. Αρχίζει να αποσύρει επίσης την προσοχή του από επιθυμίες και στόχους. Ο άνθρωπος μαθαίνει να αφήνεται στη ροή και στην εσώτερη αίσθηση κατεύθυνσης.
  6. Ο νους μετουσιώνεται σε πνευματικό εργαλείο και αποκτάει σταθερότητα. Ο άνθρωπος γνωρίζει πως όσα βιώνει μέσω των αισθήσεων είναι μια ψευδαίσθηση. Ο άνθρωπος είναι σε θέση να παρατηρεί τις δυσκολίες που συμβαίνουν στη ζωή και γύρω του χωρίς να παρασύρεται συναισθηματικά. Αν εμφανίζονται επιθυμίες, έχει τη δύναμη να τις ξεπεράσει γρήγορα.
  7. Ο νους βρίσκεται σε πλήρη ευδαιμονία με πλήρη συνείδηση πως είναι το Σύμπαν σε μια ανθρώπινη μορφή. Από αυτή την κατάσταση, παρατηρεί τη ζωή όπως ακριβώς συμβαίνει. Ο άνθρωπος έχει Παρουσία και καλωσορίζει τη ζωή όπως αυθόρμητα εκδηλώνεται. Θέτει τον εαυτό του στην υπηρεσία της ανθρωπότητας με τα μέσα που έχει ενώ παράλληλα ζει το σενάριο του matrix… αλλά βλέπει πέρα από αυτό. Όλα όσα συμβαίνουν είναι αξιαγάπητα και νιώθει ανιδιοτελή αγάπη για όλες τις καταστάσεις και όλους τους ανθρώπους. Έχει ξυπνήσει.

Πολλά ερωτηματικά γεννιούνται διαβάζοντας αυτή τη διαδικασία… «Και τι έχω να κερδίσω;» «Μου φαίνεται πολύ κουραστικό όλο αυτό», «Γιατί να το κάνω; Η ζωή μου είναι μια χαρά», «Είμαι αφυπνισμένος», «Αισθάνομαι αγάπη για όλο τον κόσμο ήδη», «Ακούγεται πολύ βαρετό». Αυτά τα ερωτήματα και οι δηλώσεις γίνονται από ανθρώπους που βρίσκονται κάτω από την επήρεια του εγώ· το εγώ λειτουργεί πάντα ενάντια στη διαδικασία της αφύπνισης.

Κατά τη διαδικασία της αφύπνισης, ο νους μοιάζει με ένα άρμα το οποίο τραβούν δύο άλογα που τρέχουν προς αντίθετη κατεύθυνση. Το ένα άλογο είναι ο ανώτερος νους, που είναι δυνατό να μετουσιωθεί σε ένα πνευματικό, σταθερό εργαλείο για να μας βγάλει έξω από την ψευδαίσθηση.  Το άλλο άλογο είναι το εγώ που κάνει τα πάντα για να εμποδίσει το άρμα να βγει έξω από το matrix με αποτέλεσμα να το τραβάει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Κάπως έτσι μοιάζει η διαδικασία για κάποιο διάστημα όταν βρισκόμαστε με το ένα πόδι στο matrix και με το άλλο πόδι έξω από αυτό. Γι’ αυτό και  η αφύπνιση είναι για τις ψυχές εκείνες που είναι έτοιμες να περάσουν σε μια νέα κατάσταση ύπαρξης.

Κανένας νους που βρίσκεται βυθισμένος στην ανθρώπινη εμπειρία – δηλαδή στο matrix, στην ψευδαίσθηση – δε θέλει να ξυπνήσει. Και οι περισσότεροι τα παρατάνε στη μέση της διαδρομής, καθώς η ψευδαίσθηση είναι πάρα πολύ γλυκιά ή έχουν πολύ θυμό μέσα τους ή έχουν ακόμη επιθυμίες να υλοποιήσουν και στόχους… δηλαδή δεν έχουν εξαντλήσει ακόμη τη ζωή, δεν έχουν ξεμπερδέψει με το κάρμα τους. Δεν μπορούμε να βγούμε έξω από το matrix αν δεν υλοποιήσουμε με κάποιον τρόπο τις βαθιές μας επιθυμίες ή να τις υπερβούμε ή να τις θεωρήσουμε πως έχουν ολοκληρωθεί. Πώς μπορούμε τότε να «παντρέψουμε» αφύπνιση και ανθρώπινη ζωή;

Ξεκίνα με το να «ταΐζεις» το νου σου με πληροφόρηση σχετική με την αφύπνιση. Βάλε στη βάση δεδομένων του νου νέα πληροφόρηση και συνήθειες και άσε τα όλα να δράσουν. Η ινδιάνικη παράδοση λέει πως κάθε άνθρωπος έχει δύο λύκους μέσα του, έναν καλό και έναν κακό. Ας αλλάξουμε λίγο αυτή την ιστορία και ας πούμε πως ο καλός λύκος είναι εκείνο το κομμάτι του νου που επιθυμεί να ξυπνήσει και ο κακός λύκος είναι το εγώ που επιθυμεί να εμποδίσει τη διαδικασία. Ποιον λύκο λοιπόν ταΐζεις κάθε μέρα;

Ο άνθρωπος που θέλει να αφυπνιστεί, αφιερώνεται σε αυτό το μονοπάτι. Διαβάζει, ίσως να διαλογίζεται… γενικά ασχολείται καθημερινά με την εσωτερική του διεύρυνση γιατί ξέρει πως δεν μπορεί να αφυπνιστεί αν δεν σταθεροποιήσει πρώτα το νου του· μόνο έτσι ενεργοποιείται ο ανώτερος νους ο οποίος μετουσιώνεται σε ένα πνευματικό εργαλείο. Ο δρόμος αυτός δεν είναι για πολλούς… η προσκόλληση στην ύλη είναι πολύ δυνατή αλλά αυτή η κόλλα χαλαρώνει συνήθως με ένα συνειδητό σοκ, ένα απότομο και δυσάρεστο γεγονός στη ζωή του ανθρώπου. Ειδάλλως, πώς μπορεί κάποιος να ασχοληθεί με τη διαδικασία της αφύπνισης όταν απασχολεί το νου του 100% με τα προβλήματα ή την ευχαρίστηση και τις επιθυμίες της ζωής;

Όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους το κουμπί που τους ξυπνάει και τις ίδιες πνευματικές δυνατότητες για να το κάνουν. Η αφύπνισή τους λοιπόν εξαρτάται σε ποιο βήμα βρίσκεται ο καθένας, τον βαθμό της θέλησης που ωθεί την προσπάθεια και φυσικά υπομονή με τον εαυτό του. Κανένα βήμα δεν είναι κατώτερο ή ανώτερο. Είναι διαφορετικό και χρειάζεται να το περάσουμε όλοι μας αμέτρητες φορές για να το εμπεδώσουμε. Μόνο τότε μπορούμε να πάμε παρακάτω, μόνο όταν έχουμε υπερβεί το εγώ που γεννά τις επιθυμίες μας.

Σε αυτό το βιβλίο θα δούμε μαζί ποια είναι τα βήματα εκείνα που μας οδηγούν σταδιακά έξω από το matrix και τι χρειάζεται να ολοκληρωθεί σε κάθε βήμα προκειμένου να πάμε στο επόμενο, έχοντας πάντοτε υπ’ όψη το εγώ και την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου. Αυτό το βιβλίο είναι ένας πρακτικός οδηγός που θα σε βοηθήσει να ανακαλύψεις σε ποιο στάδιο βρίσκεσαι και πώς να δουλέψεις με βάση το στάδιο αυτό. Δεν μπορούμε να αφυπνιστούμε έτσι ξαφνικά, εκτός αν έχουμε ως ψυχές τις προδιαγραφές γι’ αυτό. Τέτοια άτομα έχουν περπατήσει στη Γη με τη μορφή μεγάλων δασκάλων αλλά πλέον ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ξυπνούν μέσα από μια απλή προσωπικότητα και ζωή.

Για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε από το matrix, από την μεγάλη αυτή ψευδαίσθηση του κόσμου, θα πρέπει πρώτα να το γνωρίσουμε καλά. Να περάσουμε δηλαδή μέσα από τις επιθυμίες μας, τα πάθη, τους στόχους, τα απωθημένα και όλα όσα θέλουμε να γνωρίσουμε και να ζήσουμε στη Γη. Κάθε στάδιο έχει τη δική του ιδιαιτερότητα αλλά και δώρα. Το εγώ εξελίσσεται μαζί μας ως ένα σημείο, καθώς φροντίζει να μιλάει στη γλώσσα μας, ανάλογα σε ποιο στάδιο βρισκόμαστε. Γι’ αυτό και είναι πάρα πολύ δύσκολο να το διακρίνουμε όταν ακολουθούμε ένα πνευματικό μονοπάτι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όσο είμαστε κάτω από την επήρεια του εγώ, ακόμη και η πνευματική εξέλιξη μπορεί να γίνει ένας δρόμος με «παγίδες» οι οποίες μας δίνουν μια διαστρεβλωμένη εικόνα για τον εαυτό μας αλλά και για τους άλλους.

Μόνο εκείνο που είναι απερίγραπτο και αιώνιο είναι η αληθινή μας φύση και εσφαλμένα νομίζουμε πως ο υλικός κόσμος είναι αληθινός. Δεν είναι. Απλά οι αισθήσεις μας είναι τόσο περιορισμένες που μπορούν να αντιληφθούν μόνο ένα απειροελάχιστο μέρος όλων όσων έχουν έρθει σε Ύπαρξη.

αγορα βιβλιου
error: Alert: Content is protected

Send this to a friend